แด่ ผู้คนที่เราจะไม่ได้เจอกันอีกตลอดการ

แด่ ผู้คนที่เราจะไม่ได้เจอกันอีกตลอดกาล

SPOILER ALERT: ผมเรียกสิ่งนี้ว่า จดหมายลาตาย

จากคนที่ไม่เคยอยากตื่นขึ้นมาใช้ชีวิตถึงสองครั้งในรอบแค่ปี ๆ เดียว มันทำให้ผมระลึกได้แล้วแหละว่า "เห้ย! การจากลามันง่าย และใกล้กว่าที่คิดพอสมควรนะ" แค่เสี้ยววินาที แค่ก้าวตรงหน้า มันง่ายซะจนผมเองก็กลัวเหมือนกัน กลัวการจากลา (ทุกรูปแบบ) และใช่ถ้านับว่าความตาย เป็นองค์ประกอบหนึ่งของการจากลาผมเองก็คงกลัวความตายเข้ากระดูกดำเลยล่ะ

แต่เอาเข้าจริงผมไม่ได้จะตายวันนี้วันพรุ่ง แค่อาการไม่อยากตื่นขึ้นมาใช้ชีวิตมันทำให้ผมกล้าขึ้น กล้าที่จะออกแบบการจากลา ในรูปแบบของตัวเอง การจากลาที่ใครหลายคนอาจจะเรียกมันว่า 'งานศพ' ซึ่งมันแสนจะง่ายดาย – ใครคนแรกที่พบร่างอันไร้วิญญาณของผม ผมได้ทำการบริจาคร่างกายเอาไว้แล้วนะทั้งที่ไทย และที่อเมริกา และช่วยบอกทุกคนทีว่าผมมีจดหมายฉบับสุดท้ายที่จ่าหน้าถึงคนจำนวนหนึ่งในชีวิตเอาไว้ ช่วยบอกพวกเขาให้ผมทีว่ามีจดหมายพวกนี้รอเขามาเปิดอ่านอยู่

ทว่าถ้ามีใครบังเอิญผ่านมาเจอจดหมายฉบับนี้ก่อนการตายของผม แต่กลับมั่นใจว่า เราจะไม่ได้เจอกันอีกตลอดกาลแล้วล่ะก็ ๆ รบกวนคุณสละเวลาหาจดหมายที่จ่าหน้าถึงคุณ แล้วลองเปิดใจ เปิดอ่านมันดูนะ ผมว่าเราอาจได้กลับมาเจอกันอีกสักแห่งที่ แล้วใครที่ผ่านมาเห็นทีแล้วไม่เจอจดหมายที่จ่าหน้าถึงตัวคุณ ก็อย่าเพิ่งน้อยใจล่ะ เพราะผมทยอยเขียนมันน่ะ ซึ่งน่าจะนาน เพราะคนอย่างผมน่ะ ตายยากอยู่ละ ฮ่า ๆ

ผมเอง.
25 ธันวาคม 2024